سوخو 35 در مقابل اف 35
به گزارش تعمیر تلفن، تحویل جدیدترین دسته از جنگنده های سوخو ۳۵ به نیروی هوافضای روسیه، بار دیگر بحث قدیمی تقابل این جنگنده روسی با اف ۳۵ آمریکایی را داغ کرده است. در شرایطی که F-۳۵ به ستون اصلی قدرت هوایی ناتو تبدیل گشته، بسیاری می پرسند آیا سوخو-۳۵ با وجود نداشتن فناوری پنهان کاری، هنوز هم توانایی مواجهه با پیشرفته ترین جنگنده غرب را دارد یا نه.
امیرمسعود عابدین: اف ۳۵ سال هاست به عنوان نماد نسل پنجم جنگنده های غربی شناخته می شود؛ هواپیمایی پنهان کار، مجهز به شبکه ای پیچیده از حسگرها و سامانه های الکترونیکی که برای نبردهای مدرن طراحی شده است. در سوی مقابل، سوخو ۳۵ روسیه قرار دارد؛ جنگنده ای که باآنکه روی کاغذ یک هواپیمای نسل ++۴ به حساب می آید، اما همچنان یکی از مهم ترین دارایی های رزمی مسکو در نبردهای هوایی به حساب می آید.
برپایه گزارش militarywatchmagazine، حالا با تحویل سری جدید سوخو ۳۵ها به نیروی هوافضای روسیه، باردیگر این پرسش مطرح شده که آیا این جنگنده روسی می تواند در مقابل موج گسترده استقرار اف-۳۵ها در اروپا و شرق آسیا، نقش بازدارنده مؤثری ایفا کند یا نه.
دو فلسفه کاملا متفاوت در طراحی جنگنده اف ۳۵ و سوخو ۳۵ اساسا برای دو نوع مأموریت متفاوت ساخته شده اند. جنگنده آمریکایی در چارچوب برنامه «جنگنده تهاجمی مشترک» توسعه یافت؛ پروژه ای که هدف اصلی آن اجرای عملیات نفوذ، سرکوب پدافند هوایی و حملات دقیق بود. به همین دلیل، تمرکز اصلی طراحان روی پنهان کاری، تبادل داده و جنگ شبکه محور قرار گرفت.
اما سوخو ۳۵ مسیر دیگری را طی کرد. روس ها این هواپیما را به عنوان یک جنگنده برتری هوایی توسعه دادند؛ جنگنده ای بزرگ، پرقدرت و مجهز به رادار عظیم که بتواند در نبردهای هوا به هوا دست بالا را داشته باشد.
نتیجه این تفاوت فلسفه طراحی، دو هواپیمای کاملا متفاوت می باشد. اف-۳۵ روی دیده نشدن تمرکز دارد، در حالیکه سوخو ۳۵ روی قدرت خام، برد بالا و ظرفیت تسلیحاتی سنگین حساب باز کرده است.
برتری اف ۳۵ در پنهان کاری و جنگ شبکه محور بدون تردید مهم ترین نقطه قوت اف ۳۵، قابلیت پنهان کاری آن است. این جنگنده بگونه ای طراحی شده که سطح مقطع راداری بسیار کمی داشته باشد و بتواند قبل از شناسایی شدن، اهداف خویش را کشف و درگیر کند.
در کنار این ویژگی، اف ۳۵ از یکی از پیشرفته ترین سامانه های تبادل اطلاعات در جهان بهره می برد. این جنگنده می تواند داده های جمع آوری شده توسط حسگرها و رادارهای خویش را در لحظه با دیگر هواپیماها، سامانه های زمینی و حتی کشتی ها به اشتراک بگذارد.
سامانه های الکترونیکی پیشرفته اف ۳۵ همینطور توانایی بسیار بالایی در شناسایی تهدیدها به شکل غیرفعال دارند؛ قابلیتی که برای کشف سامانه های پدافندی مانند S-۴۰۰ اهمیت زیادی دارد.
سوخو ۳۵؛ جنگنده ای بزرگ تر، سریع تر و سنگین تر باآنکه اف ۳۵ از نظر فناوری الکترونیکی پیشرفته تر است، اما سوخو ۳۵ در بعضی حوزه های سنتی هوانوردی نظامی برتری آشکاری دارد.
این جنگنده روسی بدنه ای بسیار بزرگ تر دارد و از راداری قدرتمندتر با آنتنی عظیم استفاده می نماید. همینطور موتورهای پرقدرت آن رانش بیشتری تولید می کنند و امکان حمل حجم بسیار بیشتری از تسلیحات را فراهم می سازند.
در حالیکه اف ۳۵ در پیکربندی پنهان کار فعلی فقط چهار موشک هوابه هوا حمل می کند، سوخو ۳۵ قادر می باشد تا ۱۴ موشک را همزمان زیر بال ها و بدنه خود حمل کند؛ آن هم بدون افت شدید عملکرد پروازی.
این اختلاف، در نبردهای طولانی یا درگیری های فرسایشی می تواند اهمیت زیادی پیدا کند.
موشک جدید روسی معادله را تغییر داد؟ برای سال ها یکی از مهم ترین برتری های اف-۳۵، استفاده از موشک AIM-۱۲۰D بود؛ موشکی که برد بیشتری نسبت به تسلیحات استاندارد روسی داشت.
اما ورود موشک جدید R-۷۷M به خدمت سوخو ۳۵ تا حدی این فاصله را کاهش داده است. این موشک روسی بردی نزدیک به ۲۰۰ کیلومتر دارد و برای درگیری با اهداف پنهان کار یا مانورپذیر طراحی شده است. این موشک به تازگی بوسیله ی یک سوخو ۳۵ پرتاب و سبب سرنگونی یک جنگنده اف-۱۶ اوکراینی شد.
آمریکا در نظر دارد با موشک AIM-۲۶۰ باردیگر فاصله را به وجود بیاورد، اما این پروژه با تاخیرهای مختلف رو به رو شده و هزینه بسیار بالای آن هم محل بحث است.
برگ برنده سوخو-۳۵؛ برد عملیاتی فوق العاده یکی از بزرگ ترین مزایای سوخو ۳۵ نسبت به اف ۳۵، برد عملیاتی آن است. جنگنده روسی می تواند مسافت بسیار بیشتری را بدون سوخت گیری بپیماید و برای مدت طولانی تری در آسمان باقی بماند.
این خصوصیت برای کشوری مانند روسیه که با قلمرویی بسیار وسیع رو به رو است، اهمیت راهبردی دارد. سوخو ۳۵ می تواند مأموریت های گشت زنی طولانی انجام دهد، بمب افکن ها را اسکورت کند و اهداف را در فواصل دور تعقیب نماید.
در مقابل، اف ۳۵ وابستگی بیشتری به هواپیماهای سوخت رسان دارد؛ موضوعی که در جنگ های گسترده می تواند به یک نقطه ضعف مهم تبدیل گردد.
نبرد نزدیک؛ جایی که روس ها هنوز امیدوارند در نبردهای نزدیک یا همان داگ فایت، سوخو ۳۵ همچنان یکی از مانورپذیرترین جنگنده های جهان بحساب می آید. موتورهای قدرتمند و طراحی آیرودینامیکی آن سبب شده عملکرد فوق العاده ای در مانورهای سنگین داشته باشد.
البته اف ۳۵ هم از سامانه های پیشرفته ای مانند کلاه خودهای هوشمند و سنسورهای دید ۳۶۰ درجه بهره می برد که آگاهی خلبان از محیط را به سطحی بی سابقه رسانده اند.
اما یک محدودیت مهم وجود دارد؛ اف ۳۵ برای حفظ پنهان کاری، نمی تواند برخی موشک های کوتاه برد را در محفظه داخلی خود حمل کند. این مساله در نبردهای نزدیک می تواند محدودیت هایی برای جنگنده آمریکایی بوجود آورد.
سوخو ۳۵ فقط یک رهگیر نیست بر خلاف تصور رایج، سوخو ۳۵ فقط برای نبرد هوایی ساخته نشده است. این جنگنده توانایی حمل دامنه وسیعی از موشک های ضدکشتی، هوا به زمین و تسلیحات دوربرد را هم دارد.
بنابراین، روس ها می توانند از آن نه فقط برای مواجهه با جنگنده های ناتو، بلکه برای هدف قرار دادن پایگاه ها، کشتی ها و زیرساخت های پشتیبانی دشمن استفاده نمایند. این انعطاف پذیری عملیاتی، همچنان یکی از مهم ترین مزایای سوخو ۳۵ شمرده می شود.
آیا سوخو ۳۵ واقعاً حریف اف ۳۵ است؟ حقیقت اینست که اف ۳۵ و سوخو ۳۵ نماینده دو نسل و دو فلسفه متفاوت از نبرد هوایی هستند. اف ۳۵ در حوزه پنهان کاری، جنگ الکترونیک و عملیات شبکه محور برتری قابل توجهی دارد، اما سوخو ۳۵ هنوز هم در حوزه هایی مانند برد، سرعت، ظرفیت تسلیحاتی و مانورپذیری حرف های زیادی برای گفتن دارد.
بالاخره، نتیجه هر تقابل احتمالی بیشتر از آن که فقط به خود جنگنده ها وابسته باشد، به روش استفاده از آنها، پشتیبانی اطلاعاتی، جنگ الکترونیک و شرایط میدان نبرد بستگی خواهد داشت؛ جایی که هنوز هیچ پاسخ قطعی و ساده ای برای برنده نهائی وجود ندارد.
۲۲۷۳۲۲
منبع: fixtel.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب