درون هواپیمای بویینگ P-۸A Poseidon چه چیزی نهفته است؟
به گزارش تعمیر تلفن، ۸A Poseidon، محصول بوئینگ یک هواپیمای نظامی با کاربری گشت دریایی، شناسایی، اخطار هوایی و پشتیبانی جنگ الکترونیک است.
غزال زیاری: در اواسط دهه دوم قرن بیست و یکم، مفهوم نبرد دریایی و شناسایی، شاهد ورود پلتفرمی بود که نه تنها جایگزین هواپیماهای قدیمی شد، بلکه تعریف جدیدی از «جاسوسی دریایی» را عرضه داد.
در این گزارش می خواهیم تا به بررسی دقیق خاصیت های مهندسی، سنسورهای چندگانه، سیستم های همجوشی داده و نقش راهبردی هواپیمای P-۸A Poseidon در جمع آوری اطلاعات بپردازیم.
سیر تحول و مهندسی بدنه
راحی هواپیمای P-۸A Poseidon بر پایه بدنه نسل جدید جت مسافربری بوئینگ ۷۳۷ یعنی (۷۳۷NG) و مدل ۷۳۷-۸۰۰ERX آن انجام شده. هدف اصلی از انتخاب این پلت فرم برای ساخت P-۸A Poseidon، ایمنی بالای بدنه، تأمین قطعات آسان به علت گستردگی خانواده ۷۳۷ در جهان و ظرفیت بالای پیشرفت سیستم های الکترونیکی بود که با اعمال تغییرات متعدد، این نسخه به یک نسخه نظامی تبدیل شد.
مهندسان بوئینگ برای تطبیق بدنه این هواپیما با مأموریت های نظامی، بال های مدل بزرگ تر ۷۳۷-۹۰۰ را بر روی بدنه ۷۳۷-۸۰۰ سوار کردند تا توانایی حمل بار سنگین تر و پایداری در مانورهای ارتفاع پایین افزایش یابد. نوک بال های P-۸A بصورت مایل و شبیه بوئینگ ۷۶۷-۴۰۰ER است که کارآیی آئرودینامیکی در زمان گشت زنی در ارتفاعات بالا را بالا می برد.
یکی از چالش ها، تأمین توان الکتریکی برای سنسورهای پرمصرف است. گرچه مدلهای تجاری ۷۳۷، ژنراتورهای ۹۰ کیلوولت-آمپری دارند، ولی هر موتور CFM۵۶-۷B در P-۸A Poseidon به یک ژنراتور ۱۸۰ کیلوولت-آمپر مجهز شده که مجموعاً ۳۶۰ کیلوولت-آمپر توان الکتریکی برای تغذیه رادارها، کامپیوترهای پردازش داده و سیستم های جنگ الکترونیک فراهم می آورد.
مشخصات فنی و عملکردی P-۸A Poseidon: پیشرانه: ۲ موتور توربوفن CFM۵۶-۷B۲۷A به هدف رسیدن به سرعت مدنظر در منطقه هدف سقف پروازی: ۱۲.۵۰۰ متر که افق دید راداری را افزایش داده و مصرف سوخت را می کاهد شعاع عملیاتی: ۲.۲۲۵ کیلومتر مداومت پروازی در ایستگاه: ۴ ساعت در شعاع ۲.۲۲۵ کیلومتری حداکثر وزن برخاست: ۸۵۸۲۰ کیلوگرم که توان حمل هم زمان حسگرها، سوخت و تسلیحات سنگین را فراهم می آورد ظرفیت خدمه: ۹ نفر (۲ خلبان، ۵ اپراتور مأموریت، ۱ تکنسین و ۱خلبان کمکی) رادار AN/APY-۱۰
اصلی ترین سنسور P-۸A برای جمع آوری اطلاعات سطحی، رادار چندمنظوره AN/APY-۱۰ است که در دماغه هواپیما قرار داده شده و نسخه تکامل یافته ای از خانواده رادارهای ریتیون است که برای شناسایی، طبقه بندی و رهگیری اهداف در محیط های دریایی، ساحلی و حتی خشکی بهینه سازی شده اند. این رادار از چند حالت عملیاتی کلیدی برای جمع آوری اطلاعات استفاده می کند:
رادار روزنه مصنوعی (SAR): رادار با استفاده از حرکت هواپیما، تصاویری با وضوح بالا از اهداف ثابت روی زمین یا ساحل تهیه می کند. یعنی از فاصله ای ایمن و حتی در شرایطی با پوشش ابری بالا یا دود، نقشه دقیقی از استقرار باتری های موشکی ساحلی، پایگاه های هوایی و بنادر تدارک می بیند. رادار روزنه مصنوعی معکوس (ISAR): از این رادار برای شناسایی اهداف متحرک دریایی استفاده می شود. ISAR با سودجستن از حرکات شناور مثل نوسانات ناشی از امواج، پروفایلی دوبعدی و دقیقی از کشتی تهیه می کند که به اپراتور این امکان را می دهد تا بدون احتیاج به پرواز مستقیم برفراز آن، کلاس دقیق شناور را تشخیص دهد. شناسایی پریسکوپ: این حالت با سرعت اسکن بالا و الگوریتم های پیشرفته حذف بازتاب های کاذب از سطح آب می تواند تا اجسام خیلی کوچکی مثل پریسکوپ زیردریایی ها که تنها لحظاتی از آب خارج می شوند را شناسایی کند. نشانگر هدف متحرک زمینی (GMTI): این رادار با این توانایی، اهداف متحرک را از زمینه ثابت تفکیک می کند و از آن برای رصد کاروان های نظامی در مناطق ساحلی یا قایق های تندرو در بین ترافیک دریایی بهره می برد.
سیستم اقدامات حمایتی الکترونیکی (ESM)
هواپیمای P-۸A به یک سیستم پیشرفته جاسوسی سیگنال (SIGINT) به نام AN/ALQ-۲۴۰ مجهز است که بصورت «غیرفعال» عمل می کند. این سیستم مشتقی از سیستم های به کاررفته در هواپیمای جنگ الکترونیک EA-۱۸G Growler است و وظیفه گوش دادن به تمامی انتشارهای الکترومغناطیسی در محیط را بر عهده دارد.
سیستم ESM مجموعه ای از آنتن های نصب شده در نقاط مختلف بدنه است که فرکانس های راداری و مخابراتی دشمن را شناسایی، تجزیه وتحلیل و موقعیت یابی می کند. این اطلاعات که نظم نبرد الکترونیک نامیده می شود، پایه و اساس هرگونه عملیات هوایی است.
جنگ آکوستیک و شناسایی زیرسطحی
یکی از خاصیت های جالب توجه P-۸A در مقایسه با سایر هواپیماهای جاسوسی، توانایی اش در جمع آوری اطلاعات از زیر سطح آب است. در آب های کم عمق و پیچیده، زیردریایی های دیزل-الکتریک و زیردریایی های کوچک تهدید بزرگی برای ناوگان های سطحی محسوب می شوند.
برای مواجهه با این تهدید، این هواپیما، فاقد ردیاب آنومالی مغناطیسی (MAD) است و در عوض بر پردازش آکوستیک فوق پیشرفته تکیه دارد. بدین معنا که می تواند تا ۱۲۶ سونوبوی (Sonobuoy) را حمل و بوسیله پرتابگرهای پنوماتیک به آب بیندازد. سونوبوی ها، فرستنده های سونار کوچکی هستند که بعد از ورود به آب، اطلاعات صوتی زیرآب را جمع آوری کرده و بوسیله لینک های رادیویی به هواپیما می فرستند.
سیستم پردازش آکوستیک P-۸A می تواند هم زمان اطلاعات ده ها سونوبوی فعال و غیرفعال را تحلیل کند. فناوری آکوستیک فعال چند ایستگاهی به هواپیما این امکان را می دهد تا با استفاده از بازتاب های صوتی ایجادشده ازطریق یک فرستنده بر روی چندین گیرنده، موقعیت دقیق زیردریایی های خیلی کم صدا را محاسبه کند. این سیستم عملا اثر فناوری های جذب صدا و بدنه مخفی کار زیردریایی های نوین را خنثی می کند.
سیستم های Minotaur و Labyrinth
جمع آوری اطلاعات از رادار، سیستم های شنود و سونوبوی ها، بدون یک مغز متفکر برای ترکیبشان بی فایده است. در نسخه های جدید P-۸A که در سال ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ ارتقا یافته، از سیستم مدیریت مأموریت Minotaur استفاده می شود.
این سیستم، داده های دریافتی از حسگرها را با هم ترکیب می کند. بطورمثال اگر رادار یک شیء متحرک را ببیند و سیستم ESM هم زمان سیگنال راداری یک کشتی جنگی را از همان نقطه دریافت کند، Minotaur این دو را با هم ترکیب کرده و روی مانیتور اپراتور، یک آیکون واحد با شناسنامه کامل (نوع کشتی، سرعت، سمت و نیت احتمالی) به نمایش درمی آید.
اخیراً نیروی دریایی آمریکا پلت فرم ابری Labyrinth را به P-۸A متصل کرد. این فناوری این امکان را فراهم می آورد تا تصویر زنده میدان نبرد که توسط هواپیما تهیه شده، بصورت آنی در ابر بارگذاری شود تا فرماندهان در مرکز عملیات هوایی مشترک، ناوهای هواپیمابر و حتی مفسرین در پنتاگون، دقیقاً همان چیزی را ببینند که اپراتورهای داخل هواپیما مشاهده می کنند. این سطح از اشتراک گذاری داده، سرعت تصمیم گیری راهبردی را زیاد می کند.
حسگرهای اپتیکی و فروسرخ
هواپیمای P-۸A علاوه بر رادار، مجهز به برجک سنسور دیجیتال MX-۲۰HD است که در زیربدنه جلویی قرار دارد و شامل چند دوربین با وضوح بالا، دوربین های فروسرخ (IR) برای دید در شب و فاصله یاب های لیزری است.
این سیستم اپتیکی با استفاده از الگوریتم های «پردازش محلی تقویت شده» (ELAP)، اثر مه، غبار و لرزش های جوی را حذف کرده و امکان ثبت تصاویر واضحی از اهداف در فواصل بسیار دور را فراهم می آورد.
تسلیحات و چرخه کشف تا انهدام
اگرچه P-۸A یک پلت فرم جمع آوری اطلاعات است، اما درعین حال می تواند بلا فاصله بعد از شناسایی هدف، وارد فاز تهاجمی شود و این توانایی، آنرا از هواپیماهایی مثل RC-۱۳۵ متمایز می کند.
در محفظه تسلیحات داخلی هواپیما در پشت بال ها، انواع اژدرهای مارک ۵۴ و بمب های اعماق سنج را قرار می گیرد و درعین حال چهار جایگاه حمل سلاح زیر بال ها برای موشک های ضدکشتی AGM-۸۴ Harpoon تعبیه شده است. در نسخه های جدید، ادغام موشک های کروز دوربرد LRASM هم پیش بینی شده که به P-۸A توانایی انهدام شناورهای بزرگ از فاصله ۱۰۰۰ کیلومتری را می دهد.
طراحی این هواپیما به نحوی است که بتواند اطلاعات هدف گیری را از سایر واحدهای شناسایی (مثل پهپادها یا ماهواره ها) دریافت کرده و سلاحش را به سوی هدف شلیک کند؛ یا برعکس، به عنوان چشم بینای ناوگان عمل کرده و موشک های شلیک شده از ناوشکن ها را تا لحظه برخورد هدایت کند.
منابع: theaviationist، boeing، military و usna
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب